Þróun rafrænna orkumæla í Kína hófst á tíunda áratugnum. Árið 1993 var fyrsti rafræni orkumælirinn í Kína búinn til. Árið 1994 þróaði Kína með góðum árangri fyrsta þriggja-fasa, algerlega rafræna, fjöl-orkumælirinn; sama ár setti Wisun Group á markað Class 0.5S þriggja-fasa fjöl-orkumælir. Árið 1997 voru innlendir rafeindaorkumælar settir upp og teknir í notkun á rafkerfi Jakarta Electric Company í Indónesíu.
Frá og með árinu 2001 byrjaði Kína að skipta um rafræna, fjöl{1}}virka orkumæla sem staðsettir eru í tengivirkjum. Árið 2004 hafði Wisun komið upp árlegri framleiðslugetu upp á 500.000 þriggja-fasa fjöl-orkumæla. Eftir 2005 urðu rafrænir orkumælar ört vaxandi, virkni þeirra varð sífellt fjölbreyttari og notkunarsvið þeirra stækkaði stöðugt. Í kringum 2008 kom snjallnetsbygging fram sem stefnumarkandi markmið fyrir þróun raforkukerfis á heimsvísu; Kínverska ríkisnetfyrirtækið lagði fram hugmyndina um „Sterkt snjallnet“ og hófu að fullu rannsóknir á tæknilegum stöðlum fyrir snjalla orkumæla. Sama ár var Class 0.1S fjöl-virkur orkumælir-hannaður til notkunar á samtengingarstöðum nets- kynntur.
Í september 2009 gaf Ríkisnetfyrirtækið út opinberlega röð staðla fyrir snjalla orkumæla; í desember sama ár var fyrsta sameinaða útboðið á þessum mælum gert [6]. Í desember 2017 náði Hunan héraði fullri umfjöllun um snjallorkumæla yfir netið sitt. Frá árinu 2020, í samræmi við kröfur uppfærslu- og endurbótaáætlunar fyrir mælitæki í virkjunum sem ekki eru-miðstýrðar á staðviðskiptamarkaði, hefur byrjað að skipta út orkumælum sem staðsettir eru á stöðvum rafala og á tengipunktum nets fyrir 2020-útgáfu snjallmælanna.